Column

Klassieke muziek past niet in het plaatje van de jeugdcultuur

Ik ben opgegroeid in een huis waar veel klassieke muziek werd gedraaid. Uitzonderingen waren in de auto op weg naar vakantie, dan stond Paul de Leeuw of Michael Jackson hard aan en zongen we allemaal enthousiast mee. Eenmaal thuis werden die cd’s weer in de kast gelegd en begonnen mijn ouders weer met het draaien van klassieke muziek. Mijn vader kon bijvoorbeeld uren naar orgelmuziek luisteren, dan zat die op de bank en keek denkend voor zich uit. Als kind kon ik dat totaal niet waarderen, dan kwam ik beneden en zei ‘ aaaah pap mag het als-je-blieft uit ’. Waarderen kon ik het niet, maar waarom eigenlijk niet? Ik had er nooit is rustig de tijd voor genomen om er naar te luisteren en te bedenken waarom een bepaald klassiek stuk is geschreven.

Als puber ben je jezelf heel erg aan het ontdekken, en dat wordt vaak tegen gehouden door meeloop gedrag op de middelbare school. Jongeren zijn een lastige doelgroep als het gaat om klassieke muziek. Ze hebben hun eigen media, rolmodellen, en opinieleiders, en klassieke muziek komt hier haast nooit in voor en wordt zelfs in sommige gevallen als straf gebruikt. Zo las ik op internet een artikel dat gaat over klassieke muziek als straf. Houd je je niet aan de regels, dan moet je een bepaalde tijd doorbrengen in een kamer en luisteren naar de muziek van Mozart of Ravel. Deze manier van straffen werkt naar mijn verbazing wel. Uit onderzoek is gebleken dat het aantal overtredingen met 60 procent is gedaald. Het kalmeert jongeren en het zet aan tot bezinning. Toch zijn er flink wat tegenstanders van deze manier van straffen. Liefhebbers van de klassieke muziek vrezen dat jongeren nu helemaal niet open zullen gaan staan voor de muziek. In plaats van dat de docenten hun scholieren iets bijbrengen over de klassieke muziek, zorgen ze ervoor dat de jeugd er een afkeer van krijgt.

Ja, ik kan heel goed begrijpen waarom de meeste jongeren (uitzonderingen daar gelaten) klassieke muziek niet waarderen en begrijpen, het is het hele complexe muziek waar je de tijd voor moet nemen. Naar mijn mening moet je jongeren niet te veel lastig vallen met klassieke muziek, als ze daar geen zin in hebben. Laten ze zichzelf eerst maar ontdekken en levenservaring op doen, de waardering voor klassieke muziek komt wel als ze volwassen zijn. Dat betekend niet dat ik klassieke muziek nooit aanbod zal laten komen in mijn muzieklessen. Maar ik zou het doen op een eigentijdse manier, door een link te leggen tussen hedendaagse muziek en klassieke muziek.

Nu ik ouder ben geworden begin ik te begrijpen waarom mijn vader urenlang naar bijvoorbeeld orgelmuziek kan luisteren. Zo kan ik nu Chopin’s nocturne op.9 nr.2 in Es majeur wel 100 keer achter elkaar luisteren. Ik ben klassieke muziek gaan waarderen en kan er soms enorm van genieten.

Artikelen:

Zwei Herzen in Dreivierteltakt - Barend Wijtman
http://jongeren.blog.nl/buitenland/2010/03/09/klassieke-muziek-als-straf